در همين حال سياهى بزرگى از طرف كوه‌هاى طىّ پديدار شد . اميرالمؤمنين فرمود : ببينيد اين سياهى چيست ؟ سواران رفتند و چيزى نگذشت كه بازگشتند و گزارش دادند : اينان طايفه « طىّ » هستند كه به سوى تو مىآيند و همراه خود گوسفند ، شتر و اسب دارند . برخى از آنها هديّه و كرامت خود را مىآورند و برخى مىخواهند همراه تو به سوى دشمن بروند . على عليه السلام فرمود : خداوند قبيله طىّ را جزاى خير دهد و « خداوند مجاهدان را بر نشستگان با اجر عظيم برترى داده است » « 1 » چون به حضرت رسيدند سلام كردند . عبداللّه مىگويد : به خدا آنچه از اجتماع و زيبايى شكل و هيأت ايشان ديدم مرا مسرور كرد وهنگامى كه سخنگويشان صحبت كرد چشمم روشن شد . چرا كه گوينده‌اى بليغ‌تر از خطيبشان نديده بودم . آن گاه « عدىّ بن حاتم طائى » « 2 » از ميانشان برخاست . حمد و ثناى الهى به جاى آورد و سپس گفت : من در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله ايمان آوردم و زكات پرداخت كردم و پس از آن حضرت با مرتدان

--> ( 1 ) - نساء : 95 . . ( 2 ) - عدىّ : فرزند حاتم طايى مشهور و از ياران بزرگوار اميرالمؤمنين عليه السلام است . .